Kalam e Bahoo in Unicode form "کلام باہوُ"

Darbar Hazrat Sultan Bahoo RA

(1)

آپ نہ طالب ہین کہیں دے لوکاں طالب کر دے ہُو

چاون کھیپاں کردے سیپاں قہر توں ناہیں ڈردے ہُو

عِشق مجازی تِلکن بازی پیر اوَلّے دھردے ہُو

اوہ شرمندہ ہوسن باہو اندر روز حشر دے ہُو

(2)

ادھی لعنت دُنیا تائیں ساری دُنیاداراں ہُو

راہ صاحب دے خرچ نہ کیتی لین غضب دیاں ماراں ہُو

پیواں کولوں پُتر کوہاوے پھٹ دنیا مکاراں ہُو

دُنیا ترک کتی جنہاں باہو لیسن باغ بہاراں ہُو

(3)

ازل ابد نوں سہی کیتوسے ویکھ تماشے گزرے ہُو

چوداں طبق دلِیں دے اندر آتش لائے حجرے ہُو

جنہاں حق نہ حاصل کیتا دوہیں جہانیں اُجڑے ہو

غرق ہوئے وچ وحدت باہو ویکھ تِنہاں دے مُجرے ہُو

(4)

اکھیں سرخ مُنہے تے زردی ہر وَلُوں دل باہیں ہُو

مُنہا مُہاڑ خوشبوئی والا پُہنتا وَنج کدائیں ہُو

عشق مشک نہ چھپے رہندے ظاہر تھین اتھائیں ہُو

نام فقیر تنہاں دا باہو جنہاں لامکانی جائیں ہُو

(5)

الف اَحد جد دِتی وکھالی از کود ہویا فانی ہُو

قرب وصال مقام نہ منزل نہ اُتھ جسم نہ جانی ہُو

نہ اوتھ عشق محبت کائی نہ اوتھ کون مکانی ہُو

عَینوں عین تھیوسے باہو سِر وحدت سُبحانی ہُو

(6)

الف الست سنےا دل مےری قالوبلیٰ کُوکیندی ہُو

حُب وطن دی غالب ہوئی ہک پل سَون نہ دیندی ہُو

قہر پَوے تینوں رہزن دُنیا حق دا راہ مریندی ہُو

عاشقاں مُول قبول نہ باہو توڑے زار رویندی ہُو

(7)

الف اللّٰہ چنبے دی بوٹی من وچ مرشد لاندا ہُو

جس گت اُتّے سوہنا راضی اوہو گت سکھاندا ہُو

ہر دم یار رکھے ہر ویلے سوہنا اُٹھدا بہندا ہُو

آپ سمجھ سمجھیندا باہو آپ آپے بن جاندا ہُو

(8)

الف اللّٰہ چنبے دی بوٹی من وچ مرشد لائی ہُو

نفی اثبات دا پانی مِلیُس ہر رَگے ہر جائی ہُو

اندر بُوٹی مشک مچایا جان پھُلاں پر آئی ہُو

چرجُگ جیوے مُرشد باہو جیں بُوٹی من لائی ہُو

(9)

الف اللّٰہ جاں سہی کیتوسے چمکیا عشق اگوہاں ہُو

راتیں وینہاں تا تکھیرے کرے اگوہاں سُونہاں ہُو

اندر بھاہیں اندر بالن اندر دے وچ دُھوہاں ہُو

شاہ رگ تھیں رب نیڑے باہو عشق کیتوے سُونہا ہُو

(10)

اللّٰہ پڑھائیوں حافظ ہویوں نہ گیا حجابوں پردہ ھُو

پڑھ پڑھ عالم فاضل ہویوں بھی طالب ہویوں زَردا ہُو

سَے ہزار کتاباں پڑھیاں ظالم نفس نہ مَردا ہُو

باجھ فقیراں کسے نہ ماریا باہو چوراندر دا ہُو

(11)

اندر بھی ہُو باہر بھی ہُو باہُو کِتھاں لبھیوے ہُو

سئے ریاضتاں کر کراہاں خُون جگر دا پیوے ہُو

لکھ ہزار کتاباں پڑھ کے دانشمند سَدیوے ہُو

نام فقیر تہیں دا باہُو قبر جنہاں دی جیوے ہُو

(12)

اندرکلمہ قُل قُل کردا عشق سکھایا کلمہ ہُو

چوداں طبق کلمے دے اندر قرآن کِتاباں علماں ہُو

کانے کپ کے قلم بناون لکھ نہ سکن قلماں ہُو

کلمہ پیر پڑھایا باہو ذرا نہ رہیں اَلماں ہُو

(13)

اندر وچ نماز اساڈی بکسے جاءنَتِیوئے ہُو

نال قیام رکُوع سجُودے کر تکرارپڑھیوئے ہُو

ایہہ دل ہجر فراقوں سَڑیا ایہہ دم مرے نہ جیوے ہُو

راہ محمد والا باہو جَیں وچ رب لبھیوئے ہُو

(14)

اندر ہُو تے باہر ہُو دم دے نال جلیندا ہُو

ھُو دا داغ محبت والا ہر دَم پیا سڑیندا ہُو

جِتھے ہُو کرے رُشنائی چھوڑ اندھیرا ویندا ہُو

دوہیں جہاں غُلام اس باہو جو ھُو سہی کریندا ہُو

(15)

اوجھڑ جھل تے مارُو بیلا جِتھے جالن آئی ہُو

جس کدھی نوں ڈھا ہمیشہ اج ڈھٹھی کل ڈھائی ہُو

نَیں جِنہاں دے وہے سرباندی سُکھ نہیں سوندے راہی ھُو

ریت تے پانی جتھے باہو بَنّھی نہیں بجھدی کائی ہُو

(16)

ایمان سلامت ہر کوئی منگے، عشق سلامت کوئی ہُو

ایمان منگن شرماون عشقوں دل نوں غیرت ہوئی ہُو

عشق پُجاوے جس منزل ایمانے خبر نہ کوئی ہُو

عشق سلامت رکھیں باہو ایمانوں دیاں دھروہی ھُو

(17)

ایہہ تن رب سچے دا حجرہ پافقیرا جھاتی ہُو

نہ کر منت خواج خضر دی اندر آب حیاتی ھُو

شوق دا دیوا بال انھیرے لبھی وست کھڑاتی ھُو

مرن تھیں اگے مر رہے باہو جنہاں رمز پچھاتی ھُو

(18)

ایہہ تن رب سچے دا حجرا کِھڑیا باغ بہاراں ھُو

وچے کُوزے وچ مصلے سجدے دیاں ہزاراں ھُو

وچے کعبہ وچے قبلہ اِلّا اِللّٰہ پُکاراں ھُو

کامل مرشد ملیا باہو آپے لیسی ساراں ھُو

(19)

ایہہ تن میرا چشماں ہووے مُرشد ویکھ نہ رجّاں ھُو

لُوں لُوں دے مُڈھ لکھ لکھ چشماں، ہک کھولاں ہک کجاں ھُو

اِتئیاں ڈِٹھیاں صبر نہ آوے ہور کِتے ول بھجاں ھُو

مرشد دا دیدار ہے باہو لکھ کروڑاں حجاں ھُو

(20)

ایہہ دنیا رن حیض پلیتی ہر گز پاک نہ تھیوے ھُو

جیں فقر گھر دنیا ہووے لعنت تِس دے جیوے ھُو

حُب دنیا دی رب تھیں موڑے ویلے فکر کچیوے ھُو

سہ طلاق دنیا نوں باہو جے کر سچ پچھیوے ھُو